บทที่ 35 เหตุการณ์ผิดปกติที่กลืนกินชีวิต

บทที่ 35 เหตุการณ์ผิดปกติที่กลืนกินชีวิต

นับตั้งแต่ย้ายมาที่สำนักงานสอบสวนลี่ซาน นี่เป็นครั้งแรกที่หม่าเหลียนได้เจอกับพนักงานใหม่ที่กล้าต่อปากต่อคำกับเขา เขาถอดถุงมือหนังออกแล้วสะบัดมือไปมา ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาเกาหมิ่ง

เกาหมิ่งไม่ได้พูดอะไรมาก เขาหยิบขวานดับเพลิงที่จู้เหมี่ยวเหมี่ยวพิงไว้ข้างโต๊ะขึ้นมา คมขวานนั้นสะท้อนแสงเย็นเยียบออกมา

มุมปากของหม่าเหลียนกระตุกเล็กน้อย เขาไม่เชื่อว่าเกาหมิ่งจะกล้าฟันเขาจริง ๆ สัญชาตญาณบอกเขาว่าเกาหมิ่งไม่มีทางลงมือแน่ แต่ฝีเท้าของเขากลับชะลอลงโดยไม่รู้ตัว

“คุณหม่า ใจเย็นหน่อย!” เฉินปิงรีบเข้ามาขวางหม่าเหลียนไว้ ในวินาทีนั้นหม่าเหลียนกลับรู้สึกโล่งใจขึ้นมาอย่างประหลาด

“อย่ามาขวางฉัน!” หม่าเหลียนหยุดเดิน เขาใช้ถุงมือหนังชี้หน้าเกาหมิ่ง “ไว้มีโอกาสเมื่อไหร่ ฉันจะสั่งสอนพวกพนักงานใหม่แบบพวกแกให้เข็ด!”