กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 9 ญาติห่าง ๆ ไม่เท่าเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียง
ความเย็นเยียบ น่าสะพรึงกลัว และความชื้นแฉะ กลิ่นเหม็นเน่าจาง ๆ อบอวลไปทั่วอากาศ ราวกับว่าทั้งห้องถูกปกคลุมไว้ด้วยเงามืด
ความรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออกที่คุ้นเคยถาโถมเข้ามา เกาหมิ่งรู้ดีว่าเขาได้กลับมายังสถานที่ที่สองโลกซ้อนทับกันอีกครั้งแล้ว
“วิธีที่เซวียนเหวินบอกมาไม่ผิดจริง ๆ การทำแบบนี้สามารถกระตุ้นเกมเรื่องเล่าสยองขวัญให้เริ่มทำงานได้โดยตรง”
เกาหมิ่งเบือนหน้าหนีจากศพที่อยู่ชั้นล่าง แล้วหันกลับไปมองในห้องนั่งเล่น เทียนสี่เล่มที่วางอยู่ตามมุมห้องดับลงแล้ว สภาพแวดล้อมภายในห้องดูเหมือนจะถูกแช่แข็งไว้ ณ วินาทีที่ผู้ตายตัดสินใจจบชีวิตตัวเองตลอดกาล
“เซวียนเหวินล่ะ?”