กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 99 ยกต้นไม้เก่าแก่เป็นพ่อบุญธรรม
เหลยเสี่ยวหลานเบิกตากว้าง มองตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ พึมพำกับตัวเอง
“เป็นไปไม่ได้ เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้...”
เอาอีกแล้ว นี่กำลังเล่นละครรักของฉงเหยาอยู่หรือไง?
สีหน้าของเหลยเสี่ยวหลานตอนนี้เหมือนนางเอกละครรักของฉงเหยาที่เขาเคยดูตอนเด็ก ราวกับเทพในละคร
พระเอกทั้งชกทั้งเตะแล้ว แต่ผู้หญิงยังไม่รู้ตัว เอามือปิดหน้าไม่อยากเชื่อ
ไม่รู้มีผู้ชายผู้หญิงตั้งเท่าไรที่ดูละครพวกนี้ตอนเด็กมากไปจนสมองทึบกันหมด!
เมื่อเห็นท่าทางของเหลยเสี่ยวหลานที่เหมือนในหัวมีทะเลอยู่ทั้งผืน เฉินอี้ก็หัวเราะเยาะ