กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 64 คดีคนหายเมื่อหลายปีก่อน
หลังจากกินข้าวผัดไข่เสร็จ แม่ก็ถามลูกชายว่า
“ลูกคิดว่าสิ่งที่ยายอู๋พูดเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องแต่ง?”
เฉินอี้เช็ดปาก “น่าจะเป็นเรื่องจริง”
“ถ้าแต่งเรื่องขึ้นมา ตอนนี้เธอก็อายุเจ็ดสิบกว่าแล้ว จะเล่าได้ละเอียดขนาดนั้นเชียวหรือ”
แม่พยักหน้าหงึก ๆ “เพราะอย่างนี้ไง ยมโลกน่าจะมีอยู่จริง”
“ปกติเราก็ควรทำความดีให้มากหน่อย อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นการสะสมบุญให้ตัวเอง”
คราวนี้ถึงตาเฉินอี้พยักหน้าบ้าง มีเหตุผล!
คุยกันเล่นอยู่สักพัก พ่อแม่ก็ไปพักผ่อน เฉินอี้อาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็กลับห้องตัวเอง
ตอนนี้สี่ทุ่มกว่าแล้ว อีกครึ่งชั่วโมงก็ต้องเริ่มงาน ฉวยโอกาสนี้งีบสักหน่อยดีกว่า