กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 งั้นต้องจ่ายค่าล่วงเวลา
คุณน้าของเหยาเหยารีบส่ายหน้า ตอบอย่างน้อยใจว่าจะไม่กล้าทำอีกแล้ว
หลังผ่านเรื่องวุ่นวายครั้งนี้ ครอบครัวของเหยาเหยาก็ได้บทเรียนกันถ้วนหน้า
ต่อไปถ้าเดินผ่านที่ที่มีคนตายอีก เกรงว่าคงไม่กล้าแม้แต่จะเหลือบมอง
คุยกันอยู่พักหนึ่ง คุณน้าของเหยาเหยาก็อยากลงจากเตียงไปเดินยืดเส้นยืดสาย
แม่ของเหยาเหยารีบห้าม “เพิ่งหายป่วยเอง ควรนอนต่ออีกหน่อย!”
“โธ่ พี่ ฉันนอนมาทั้งคืนแล้ว ลุกขึ้นขยับตัวหน่อยดีกว่า”
“อีกอย่าง ตอนนี้ฉันก็ไม่ได้รู้สึกไม่สบายตรงไหนแล้ว”
เห็นว่าน้องสาวฟื้นตัวได้ดีจริง ๆ แม่ของเหยาเหยาก็ปล่อยตามใจ