กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 39 พี่ชาย ผมเจ็บเหลือเกิน
แม้จะเห็นวิญญาณผู้ประสบเคราะห์จากคดีร้ายแรงมามากแล้ว แต่เฉินอี้ก็ยังสะเทือนใจราวกับเทพสั่นสะเทือน
บนโลกนี้มีผู้หญิงใจโหดเหี้ยมขนาดนี้ได้ยังไง? แค่ตีนไก่ไม่กี่ชิ้นถึงกับฟันเด็กคนหนึ่งจนตาย?!
หลังวางปากกาสื่อวิญญาณลง เฉินอี้เดินวนไปวนมาหน้าโต๊ะ พยายามสงบจิตใจ
แต่ไม่ได้ผลเลย ภาพขวานที่ฟาดลงใส่เด็กซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับสลักอยู่ในสมองของเฉินอี้
ให้ตายเถอะ จูหงเสียคนนี้ ฉันต้องกลับไปโลกมนุษย์เพื่อสืบต่อเรื่องคดีนี้ให้ได้
ถ้าจูหงเสียถูกลงโทษตามกฎหมายแล้วก็แล้วไป แต่ถ้าเธอยังไม่ถูกจับและยังลอยนวลอยู่ ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน ฉันก็จะทำให้ผู้หญิงคนนี้ต้องชดใช้ในสิ่งที่สมควรได้รับ!