กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 คดีฝังศพในสนามกีฬาคลี่คลาย
เพราะมีเวลาไม่มาก เฉินอี้จึงได้เห็นนรกชั้นที่สี่เพียงเท่านั้น ก่อนจะจากมา
เมื่อถึงเวลา หนิวโถวหม่าเมี่ยนก็พาเฉินอี้กลับมายังจุดทำงาน แล้วทั้งคู่ก็หายตัวไป
แสงแดดจ้าสาดลงบนใบหน้า เฉินอี้ก็รู้ว่าฟ้าสางแล้ว
พอลุกจากเตียง เขาก็สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดเฮือกใหญ่ มองนกน้อยร้องเพลง ดอกไม้เบ่งบานนอกหน้าต่าง แล้วรู้สึกว่าการมีชีวิตอยู่ช่างดีจริง ๆ
เสียงแม่ดังขึ้นตรงเวลา “ลูกเอ๊ย ออกมากินซาลาเปาได้แล้ว แม่ซื้อปาท่องโก๋มาให้ด้วย”
เฉินอี้รีบเปิดประตูออกไป แล้วถามอย่างแปลกใจ “แม่ วันนี้ไม่กินบะหมี่เหรอ”
แม่ดูอารมณ์ดีมาก “วันนี้พ่อแกได้เงินเดือน แม่ก็เลยขอขี้เกียจบ้าง ซื้อของสำเร็จรูปมา”