กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 เดี๋ยวไปขึ้นเงินเลย
หลังนั่งรถเมล์โคลงเคลงมาครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเฉินอี้ก็มาถึงย่านที่คึกคักที่สุดของตัวอำเภอ
อย่าถามว่าทำไมไม่เรียกรถ ไม่ใช่ว่านั่งรถยนต์ไม่ไหว แต่รถเมล์คุ้มค่ากว่า~
ลงรถแล้วเฉินอี้ก็ตรงดิ่งไปร้านขายหวยที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ
ที่จริงก่อนหน้านี้เฉินอี้ไม่เคยซื้อหวยหรือสลากขูดเลย เพราะไม่เคยเชื่อว่าตัวเองจะโชคดี
แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาคิดแล้ว ซื้อแม่งเลย!
เดินไปถึงหน้าร้านขายหวย ก็เห็นว่าร้านเปิดแล้ว
เจ้าของร้านยังหาวอยู่ ดูท่าทางเหมือนนอนไม่เต็มอิ่ม
เจ้าของร้านเหลือบมองคนที่เข้ามา คล้ายตัดสินแล้วว่าไม่ใช่ลูกค้าประจำ ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเกมของตัวเอง