กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 ไม่ใช่ฝันจริง ๆ ด้วย
เฉินอี้ยังคงทอดถอนใจอยู่ในใจ แม่ก็เล่าต่อ
“สุดท้ายพูดคำดี ๆ ไปตั้งไม่รู้เท่าไร ตาของป้าหลิวก็ยังปิดไม่ลง ลุงอู๋ลงมือช่วยปิดให้ก็ไม่เป็นผล”
คราวนี้ความอยากรู้ของเฉินอี้พุ่งถึงขีดสุด เขาไล่ถามต่อ
“แล้วสุดท้ายปิดลงได้ยังไง?”
แม่อธิบายอย่างลึกลับราวกับรู้เรื่องของเทพ
“ก็เพราะนักพรตเต๋าที่มาดูฤกษ์คนนั้นน่ะ เขาให้พี่ชายทางบ้านเดิมของป้าหลิวพูดข้างหูเธออยู่สองสามคำ ตาเธอถึงปิดลงเอง”
เฉินอี้อดสงสัยไม่ได้
“ลูกสาวพูดแล้วไม่ได้ผล สามีพูดก็ไม่ได้ผล แต่พี่ชายทางบ้านเดิมพูดแล้วได้ผลเนี่ยนะ?”
แม่เองก็ทอดถอนใจ