กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 44 ขอให้ปลอบโยนเองหรือ?
ในเวลานี้ หลังจากเจียงเสวียนได้ยินคำปลอบโยนอันอบอุ่นหัวใจของหนานกงหลิวอวิ๋น ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
【ไม่ใช่กระมัง? นี่นางปลอบประโลมจิตใจที่บอบช้ำของข้ามาตลอดวันคืนหนึ่งแล้ว ยังจะมาอีกหรือ?】
【แม้แต่มหาปราชญ์ยังต้านทานไม่ไหว หากเจ้านกกระจอกอย่างข้ายังเป็นเช่นนี้ต่อไป คงได้ไปเฝ้ายมบาลจริง ๆ แล้ว!】
ทางด้านฉากหน้า เจียงเสวียนรีบปฏิเสธอย่างนุ่มนวลว่า
“ภรรยา ไม่ต้องปลอบประโลมทั้งกายใจหรอก ข้ารู้สึกว่าการอยู่ในห้องลับใต้ดินแห่งนี้ตลอดเวลาช่างน่าเบื่อเกินไป
ไม่สู้พวกเราออกไปเดินเที่ยวด้วยกันเหมือนก่อนหน้านี้ดีหรือ?”
สิ้นเสียงของเจียงเสวียน หนานกงหลิวอวิ๋นกลับกล่าวด้วยรอยยิ้มคล้ายไม่ยิ้มว่า