ตอนที่ 392 ทำไมแสงที่นายเปล่งออกมาถึงไม่เหมือนพวกเรา

ตอนที่ 392 ทำไมแสงที่นายเปล่งออกมาถึงไม่เหมือนพวกเรา

ภายในหุบเขาลึก

สัตว์อสูรหลายสิบตัวถูกช่านช่านล่านล่านกลืนกิน

อีกหลายสิบตัวถูกอาวุธของเฉียวหรานยิงระเบิดหัว

ส่วนที่เหลืออีกหลายร้อยตัวถูกห่าศรน้ำแข็งสีเงินสังหารในพริบตา พวกมันกลิ้งเกลื่อนอยู่บนพื้นราวกับเม่น หัวแกนผลึกกองรวมกันเป็นกอง ๆ

เหล่ามนุษย์สัตว์ยืนอาบเลือดอยู่ท่ามกลางซากศพของสัตว์อสูร ดวงตากะพริบวูบวาบขณะมองมังกรเจียวกับเฉียวหราน

เฉียวหรานไม่มีเวลาสนใจมนุษย์สัตว์เหล่านี้ เธอเร่งร้อนออกตามหา “ฉือเฟิง! อวี้ไป๋! เฉิงเหย่!”

ที่น่าแปลกคือ พวกเขาสัมผัสพลังจิตของฉือเฟิง อวี้ไป๋ และเฉิงเหย่ได้ แต่กลับมองไม่เห็นร่างของพวกเขา

หัวใจของเฉียวหรานจมดิ่ง “เย่หมิง… สามคนนั้นคงไม่ได้ถูกสัตว์อสูรกินไปแล้วใช่ไหม?”

เย่หมิง: !!!