ตอนที่ 145 ค่าครองชีพสามเดือนของเย่หมิง

ตอนที่ 145 ค่าครองชีพสามเดือนของเย่หมิง

ฟ้าสางแล้ว

ขณะที่เฉียวหรานกำลังหลับอย่างสะลึมสะลือ เธอก็เอื้อมมือห้อมกอดตามความเคยชิน

“หรานหราน”

เสียงทุ้มนุ่มไพเราะดังขึ้นข้างกาย

เฉียวหรานหันไปตามเสียง พอคลำเจอกล้ามเนื้อแน่นบนหน้าอกของอีกฝ่ายก็ซุกตัวเข้าไปในอ้อมแขนของเขา

ขาข้างหนึ่งยังพาดทับตัวเขาอยู่

อวี้ไป๋กับหมีน้อยไปไม่ทันฉือเฟิง ได้แต่มองฉือเฟิงคลานไปอยู่ข้างกายหรานหรานอย่างขุ่นเคือง

เฉียวหรานจำฉือเฟิงได้จากสัมผัส จึงลืมตาขึ้นทันที

เมื่อคืนไม่ใช่หลินเซี่ยวกับหลินปานหรือ แล้วทำไมถึงกลายเป็นฉือเฟิงไปได้ หรือว่าเธอหลับจนสับสนอีกแล้ว?!