ตอนที่ 50 ได้รับพิษกันหมด

ตอนที่ 50 ได้รับพิษกันหมด

“หรานหราน ถึงแล้ว”

เสียงนุ่มนวลเย็นสงบกระซิบเรียกเบา ๆ ข้างหู

เฉียวหรานค่อย ๆ ตื่นจากห้วงนิทรา

เธอหลับลึกเกินไป จนเมื่อตื่นขึ้นมาเห็นเจ้าชายตัวน้อยผู้สูงศักดิ์คุกเข่าอยู่ข้างกาย ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

หรานหรานหลับเหมือนเด็กน้อย ใบหน้างดงามอมชมพู ริมฝีปากแดงเม้มสนิท พอลืมตากลมเป็นประกายขึ้นมาก็มองเขาอย่างงุนงง

น่ารักจนแทบไม่รู้จะน่ารักกว่านี้ได้อย่างไร

เขาอยากหยิกแก้มยุ้ย ๆ ของเธอสักครั้งจริง ๆ

มือทั้งสองข้างของอวี้ไป๋ที่วางอยู่บนต้นขาขณะคุกเข่านั่งอดไม่ได้ที่จะกำแน่น ก่อนพูดเสียงเบา “หรานหราน เรามาถึงศูนย์จัดการการค้าของเขตล่าอสูรระดับห้าแล้ว ผม ผมอุ้มคุณลงไปเอง”

“ถึงแล้วเหรอ?”