กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 การบริหารร้านลูกกวาดของเวก้า
ผนังเพชรที่คุ้นตา บนแผนที่ทวีปที่แขวนอยู่บนผนัง ขอบเขตที่คำสามคำว่านครปลาเค็มครอบคลุมยังคงขยายกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
บนโต๊ะกลมที่ตั้งอยู่ด้านหน้ายังคงมีบุคคลลึกลับจำนวนเท่าเดิม
หนึ่งในนั้นก็คือเซลฟ์ที่เคยไปเมืองปลาเค็มมาครั้งหนึ่ง
ชายตรงหัวโต๊ะกลมสวมเสื้อคลุมยาวสีดำที่มีรูปแบบเดียวกันแต่สีสันแตกต่างกันลิบลับ ตรงเอวผูกเปลี่ยนเป็นเชือกสีขาว
“เซลฟ์ เมืองปลาเค็มในปากคุณเป็นดินแดนพักผ่อนหย่อนใจที่ไร้ซึ่งภัยคุกคาม” น้ำเสียงของชายผู้นั้นเยียบเย็น แววตาทำให้เซลฟ์ตัวสั่นงันงก “แล้วตอนนี้นครปลาเค็มล่ะ คุณคิดว่ายังใช่อยู่ไหม?”
หญิงสาวสวมหน้ากากคนหนึ่งชิงพูดขึ้นก่อนว่า “คงไม่ใช่ว่าเซลฟ์รับผลประโยชน์จากดินแดนนั้นมาหรอกนะ”