กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 เวทมนตร์ม่านน้ำเจ็ดเซียนน้ำเต้า
“ใช่แล้วค่ะ ตอนที่ฉันไปก่อนหน้านี้ไม่เห็น ก็เลยนึกว่าไม่มี” ลั่วซือเองก็เพิ่งทราบเรื่อง จึงพูดด้วยความอิจฉาเล็กน้อย “มนุษย์กระต่ายที่เมืองปลาเค็มทุกคนมีงานทำ รับผิดชอบเรื่องการเพาะปลูกค่ะ”
ทำเลที่ตั้งของดินแดนลั่วอวิ๋นถือว่าดีมาก รายล้อมไปด้วยทะเลสาบผืนใหญ่ผืนหนึ่ง
เพียงแต่คุณภาพดินที่นี่ไม่ดี ไม่สามารถปลูกธัญพืชได้ ไม่อย่างนั้นพวกเขาก็สามารถผลิตอาหารเลี้ยงตัวเองได้แล้ว
โชคดีที่นอกจากจะขายธัญพืชให้แล้ว ท่านผู้นั้นยังทิ้งวิทยุสื่อสารไว้ให้เธอ เผื่อว่าจะสามารถปรึกษาหารือกับมนุษย์กระต่ายทางโน้นว่ามีวิธีอื่นอีกไหมที่สามารถเพาะปลูกได้โดยไม่สนสภาพดิน