กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 เชิญเริ่มการแสดงของคุณได้เลย
ความรุนแรงของฝนเมื่อถึงระดับหนึ่งก็หยุดนิ่งอยู่ที่จุดนั้น ราวกับว่าเพื่อไม่ให้เกิดอุทกภัย ภัยพิบัติแต่ละอย่างล้วนมีเกณฑ์เฉพาะของตัวเอง
ผ่านไปสองวันติดต่อกัน กลุ่มกรีนมองไม่เห็นแม้แต่ถนนนอกดินแดน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการหาทางกลับ
จึงได้แต่พำนักอยู่ในดินแดนก่อน ในใจแอบหวังลึก ๆ ว่าฝนจะตกหนักแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ เธอจะได้อยู่ในหมู่บ้านปลาเค็มนานขึ้นอีกหน่อย
ชาวดินแดนในสองวันนี้ได้ปฏิบัติตามจิตวิญญาณของหมู่บ้านปลาเค็มอย่างเต็มที่ นอกจากกินข้าว ไปเดินเล่นและเล่นข้างนอกแล้ว เวลาที่เหลือทั้งหมดใช้นอนราบ
เก้าอี้เอนนอนของร้านเฟอร์นิเจอร์ยอดขายพุ่งพรวด เกือบจะคนละตัว
คนเดินบนถนนใหญ่ลดลง คนนอนหน้าบ้านเพิ่มขึ้น