กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 ของขวัญที่นับจำนวนได้
ท้องฟ้าคงยังคงเต็มไปด้วยเมฆฝนที่ม้วนตัวอยู่
ในอากาศของดินแดนอบอวลไปด้วยความชื้นและกลิ่นอับที่ทำให้หายใจติดขัด
ราวกับกลิ่นเน่าเปื่อยที่เกิดจากฝนดำผสมกับดินโคลน
สมองของฉือเอินแจ่มใสขึ้นในชั่วพริบตา เธอหยิบน้ำหอมที่เฉินซือทำออกมาจากมิติแล้วฉีดรัว ๆ
กลิ่นผลไม้สดชื่นผสมกับกลิ่นดอกไม้ค่อย ๆ ขับไล่กลิ่นแปลก ๆ ในห้องออกไป ฉือเอินจึงกลับมาหายใจได้เป็นปกติ
เดิมยังคิดว่าจะไปกินข้าวที่โรงอาหาร ตอนนี้ไม่ต้องคิดแล้ว คาดว่าวันนี้โรงอาหารคงเจอวันที่เงียบเหงาที่สุด
พอมาถึงสำนักงาน เฉินซือพร้อมชาวดินแดนอีกหลายคนที่ฉือเอินจำหน้าแทบไม่ได้ก็พากันมาหา