กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 เปลี่ยนดินแดน
พอยาระดับกลางลงคอ ลมหายใจของหญิงที่แต่ก่อนเบาหวิวก็ค่อย ๆ ยาวขึ้น ผิวที่ซีดขาวมีสีระเรื่อปกติแผ่ขึ้นมา
อาเซิ่งยกมุมปากขึ้น ตื่นเต้นจนพูดเป็นประโยคไม่ครบ “แม่! ผม ผม…”
หญิงนั้นลูบหน้าผากอาเซิ่งอย่างปลื้มใจ “แม่ได้ยินหมดแล้ว ไปเถอะ” สามีจากไปตั้งหลายปีแล้ว ไม่ว่าในดินแดนเซิ่งหยางจะมีความทรงจำมากมายเพียงใด ก็ถึงเวลาต้องวางลง
อาเซิ่งหันไปมองฉือเอิน ฉือเอินเห็นก็รู้ทันทีว่าเขาหมายความว่าอะไร จึงเอ่ยอย่างเข้าใจ “ออกเดินทางพรุ่งนี้”
…
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้ายังสลัว ๆ ฉือเอินลืมตาก็เห็นคนสองคนนั่งอยู่ข้าง ๆ