กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฝูเป่า จี้หยกหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?!”
รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวหลานพลันเลือนหายไปในพริบตา เอ่ยถามฝูเป่า
ฝูเป่าส่ายหน้าอย่างไร้เดียงสา ยื่นมือไปลูบคอตัวเอง เธอก็เพิ่งพบว่าจี้หยกของตัวเองหายไป แม้กระทั่งเชือกกับป้ายเงินคล้องคอที่อาจารย์ให้มาก็หายไปด้วย
โจวหลานลนลานทำอะไรไม่ถูก
หยิบผ้าขนหนูมาเช็ดตัวฝูเป่าจนแห้ง แล้วออกมาจากห้องอาบน้ำ
“คุณเห็นจี้หยกของฝูเป่าไหม?”