เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จนกระทั่งแสงอาทิตย์ยามเย็นทอดยาวเงาร่างของพวกเด็ก ๆ ออกไปไกล แสงของท้องฟ้าจึงค่อย ๆ มืดสลัวลง
ได้ยินเสียงท่านตะโกนเรียกเด็ก ๆ บ้านตัวเองกลับไปกินข้าวแว่วมาจากที่ไกล ๆ ไม่ขาดสาย พวกเด็ก ๆ ถึงได้ยอมหามถังน้ำเตรียมตัวกลับบ้านอย่างอาลัยอาวรณ์
ของที่จับได้ในวันนี้มีมากมายจนเกินคาดคิด
ตลอดทั้งวันพวกเด็ก ๆ ต่างขลุกอยู่กับการขุดหาปลาไหลนาในบ่อปลาที่เกือบจะแห้งเหือดแห่งนี้
ปลาไหลนามากมายเพียงนี้ มองแวบแรกทำให้รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว
“ไปหาปู่กัน ให้ปู่ช่วยเชือดปลาไหลนาให้ แล้วให้ย่าเอาไปผัดกิน”
เอ้อร์หวาพูดอย่างตื่นเต้น
เพราะช่วงเช้าจับมาได้ไม่น้อย พอถึงเที่ยงวันกลับบ้านไปกินข้าว พวกเด็ก ๆ จึงเอาถังน้ำใบใหญ่ที่ใช้หาบน้ำในบ้านติดมือมาด้วย
เวลานี้ถังน้ำทั้งสี่ใบล้วนเต็มเปี่ยมแน่นเอี้ยด
ต้าหวากับเอ้อร์หวาใช้คานหาบสองถัง ซานหวากับซื่อหวาก็หาบสองถัง ฝูเป่าเดินกระโดดดึ๋ง ๆ ตามหลังพวกพี่ชายมุ่งหน้ากลับบ้าน