ตอนที่ 185 ไม่ได้เกิดปีแม่ไก่เสียหน่อย

วันรุ่งขึ้น

ร้านเสื้อผ้าเปิดทำการ

โจวหลานนั่งอยู่หน้าโต๊ะคอยรับเงินและทอนเงิน

เจิ้งเสียกับเด็กสาวอีกคนถูกเก็บไว้ทำงานเป็นพนักงานประจำแล้ว

ในฐานะร้านเสื้อผ้าเพียงแห่งเดียวของถนนสายนี้ ในแต่ละวันจึงมีผู้คนจำนวนไม่น้อยแวะเวียนมาซื้อเสื้อผ้า

ในจำนวนนั้นมีลูกค้าประจำอยู่ไม่น้อย อีกทั้งยังมีคนที่แนะนำครอบครัวและเพื่อนฝูงให้มาซื้อเสื้อผ้าด้วยกันอีกด้วย

เจิ้งเสียปรับตัวเข้ากับจังหวะการทำงานในร้านเสื้อผ้าได้อย่างรวดเร็ว ลูกค้าที่มาซื้อเสื้อผ้าจำนวนมากต่างยินดีรับฟังคำแนะนำที่เจิ้งเสียมอบให้เพื่อเลือกสีสันหรือรูปแบบ

โจวหลานก็พลอยได้ถอนหายใจโล่งอกในที่สุด ไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป