ตอนที่ 163 พ่อของโจวหลานเป็นมะเร็งกระเพาะอาหาร

“กลับบ้าน?”

โจวหลานได้ยินคำนี้แล้วราวกับได้ยินเรื่องตลกขบขันอะไรกันที่สุดในโลก

เธอจ้องมองดวงตาของไป๋เหลียน ทั้งโมโหทั้งขบขัน

“บ้านของฉันอยู่ที่ไหน? ที่ไหนคือบ้านของฉัน? ฉันไม่ได้ถูกพวกคุณไล่ออกจากบ้านไปตั้งนานแล้วหรอกเหรอ?”

อาจเป็นเพราะคำพูดของโจวหลานตรงไปตรงมาเกินไป หรืออาจเป็นเพราะน้ำเสียงของโจวหลานดูถูกเหยียดหยามเกินไป

จนทำให้โจวเหมยกลั้นจนใบหน้าแดงก่ำ เธออดไม่ได้ที่จะโต้เถียงกับโจวหลาน

“ใครไล่เธอกัน หลายปีมานี้แม่เฝ้ารอให้เธอกลับบ้านมาตลอด! ครั้งนี้ยังอุตส่าห์นั่งรถไฟมาหาเธอไกลแสนไกลด้วยตัวเอง โจวหลาน เธอมีมโนธรรมบ้างไหม?!”

โจวเหมยอายุน้อยกว่าโจวหลานไม่ถึงสองปี

เธอไม่ใช่ น้องสาวแท้ ๆ ของโจวหลานอย่างแน่นอน