ตอนที่ 158 ฝูเป่า: ไม่คุยกับคนแปลกหน้าแล้วพวกเราจะขายของยังไงล่ะ?

“ลูกสาวของพวกเราแค่อายุน้อยแต่ไม่ได้โง่สักหน่อย ถ้าเจอปัญหาเธอก็จะหาท่านให้ช่วยเองนั่นแหละ”

โจวหลานยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างจนใจ สบตาเจียงซู่อย่างจริงจังพลางเอ่ยปลอบ

เจียงซู่เองก็นั่งตัวตรง “พรุ่งนี้ถ้าขายไม่ได้เลยสักชิ้น เด็ก ๆ จะเสียใจขนาดไหนกัน!”

เจียงซู่นึกถึงตอนที่ตัวเองไปตั้งแผงขายของครั้งแรก ก็มีฝูเป่านี่แหละที่ไปด้วยกัน

ตอนนั้นตัวเองไม่มีค่าประสบการณ์แถมยังหน้าบาง ไม่กล้าตะโกนเรียกลูกค้า แต่กลับเป็นฝูเป่าตัวน้อยที่ตะโกนเรียกลูกค้าเสียงดังจนเรียกลูกค้าเข้ามาได้

แต่เมื่อครู่นี้เจียงซู่ออกไปมองดูสินค้าที่ลูกสาวตัวเองจะเอาไปขายพรุ่งนี้ เจียงซู่รู้สึกว่าต้องขายไม่ออกแน่ ๆ

ผลไม้ป่าแบบนี้ใครเขาจะมองเป็นของหายากกัน? ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเข็มหญ้าคาอีกครึ่งตะกร้านั่นเลย

นอกจากเด็ก ๆ จะชอบแล้ว จะมีท่านสักกี่คนยอมซื้อ?