กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ทำไมเพิ่งกลับมากัน ฉันว่าพวกแกแต่ละคนคงคันไม้คันมืออยากโดนตีอีกแล้วใช่ไหม”
จางเสี่ยวหงกับโจวหลานยืนชะเง้อคอยมองออกไปข้างนอกอยู่ตรงประตู ครั้นเห็นพวกเด็ก ๆ เดินกลับมาแต่ไกล จางเสี่ยวหงก็ตะโกนขึ้น
“แม่ ดูสิว่าพวกเราเจอของดีอะไรมา!”
ซื่อหวาเปิดกระเป๋านักเรียนของตัวเองด้วยความตื่นเต้น แล้วหยิบผลไม้ป่าสีแดงออกมาหนึ่งกำมือ
“เอ๊ะ นี่มันอะไรกัน”
จางเสี่ยวหงเองก็ไม่รู้ว่าผลไม้ลูกกลมรีสีแดงขนาดเล็กที่พวกเด็ก ๆ ประคองอยู่ในมือนั้นเรียกว่าอะไรกัน
“เสี่ยววังพาพวกเราไปหามาค่ะ แม่ สะใภ้รองลองชิมดูสิคะ หวานมากเลยนะ!”