กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จนกระทั่งเลิกเรียน
ฝูเป่าก็ยังคงหงอยเหงาซึมเซามาตลอด
เมื่อเห็นครูถังเดินออกจากห้องเรียนไปยังห้องเล็กสำหรับเตรียมการสอนของครูเพื่อพักผ่อนแล้ว เสี่ยวเย่จื่อกับสองพี่น้องจ้าวตี้ก็รีบเข้ามาปลอบเธอ
“ฝูเป่า เมื่อกี้เธอเก่งมากจริง ๆ เธอท่องได้ดีมากเลย! พวกเรายังจำสองสามประโยคหลังไม่ได้เลยสักนิด!”
ฝูเป่าส่ายหน้า “อาจารย์ของฉันเคยสอนบทกวีนี้ให้ฉันแล้ว ไม่ยากหรอก~”
“ครูถังดุขึ้นเรื่อย ๆ เลย!”
เสี่ยวเย่จื่อเอ่ยขึ้นมา
เจ้าตัวจ้อยหลายคนพากันทำหน้ามุ่ย รู้สึกว่าครูถังประจำชั้นของพวกเธอคือครูที่ดุที่สุดในโรงเรียนแล้ว
“ฝูเป่า ถ้าแม่ของเธอมาเป็นครูก็คงดีสิ!”
หลี่พ่านตี้พูดขึ้น