ตอนที่ 142 ในตระกูลมีของชิ้นใหญ่เพิ่มขึ้นแล้ว

วันนี้ตอนที่ฝูเป่าไปเข้าเรียนเห็นได้ชัดว่าใจลอยอยู่บ้าง

ตอนร้องเพลงเด็กก็ไม่ได้ร้องเสียงดังที่สุดเหมือนอย่างเคย

ตอนเต้นรำก็ไม่วิ่งไปอยู่ข้างหน้าสุดแล้ว

พอได้ยินเสียงฆ้องเลิกเรียนดังขึ้น ก็สะพายกระเป๋านักเรียนใบเล็กของตัวเองแล้ววิ่งต๊อกแต๊กออกไปข้างนอกทันที

“ฝูเป่าเธอจะวิ่งเร็วขนาดนั้นทำไมกันน่ะ!”

เสี่ยวเย่จื่อกับหลี่จาวตี้ตามอยู่ข้างหลังพลางตะโกนบอก

ฝูเป่าวิ่งไปถึงหน้าประตูใหญ่แล้ว พลางพาสุนัขเสี่ยววังที่เฝ้าอยู่ตรงประตูโรงเรียนตะโกนบอกบรรดาเพื่อน ๆ โดยไม่ทันได้หันกลับมาว่า “พ่อฉันสัญญาว่าจะซื้อวิทยุให้ฉันน่ะสิ~ ฉันจะกลับบ้านไปดูว่าพ่อกลับมาหรือยัง!”

ฝูเป่าพาเสี่ยววังวิ่งรวดเดียวกลับถึงบ้าน เหนื่อยจนหอบแฮ่ก ๆ

“แม่! พ่อฉันกลับมาหรือยังจ๊ะ?”

ไม่ทันได้หายเหนื่อย ฝูเป่าดวงตาเป็นประกายมองเข้าไปในห้องรอบหนึ่งแล้วไม่เห็นเงาร่างของพ่อ จึงถามขึ้นเสียงดัง