เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอฝูเป่าถึงบ้าน โจวหลานกับเจียงซู่ก็กำลังง่วนอยู่กับการตรวจนับตะกร้าสานที่รับซื้อมาในวันนี้
เด็กสาววิ่งตัวปลิวเข้ามาด้านใน “แม่ ฉันกลับมาแล้ว!”
“ลูกไม่เห็นพ่อที่เป็นคนเป็น ๆ ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้เลยหรือไงกัน?”
เจียงซู่อุ้มเด็กสาวขึ้นมาจากด้านหลังพลางบ่นด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ
“พ่อ หนวดของพ่อทิ่มฉันแล้วนะ~”
เสี่ยวฝูเป่าหัวเราะคิกคักพลางเบี่ยงหลบคางที่มีหนวดทิ่มแทงของพ่อ
พ่อแม่ลูกสามคนอยู่ในลานบ้านดูอบอุ่นเป็นพิเศษทีเดียว
ทันทีที่หวังซิ่วเอ๋อมาถึงก็เห็นภาพนี้เข้า อดไม่ได้ที่จะแย้มยิ้มออกมาเช่นกัน
“คุยอะไรกันอยู่รึถึงได้ดีอกดีใจกันขนาดนี้ ฉันนึ่งขนมแป้งเหนียวไส้ถั่วมาจากบ้านเอามาให้ ตอนพวกเธอจะกินก็เอาใส่หม้ออุ่นอีกรอบนะ”
หวังซิ่วเอ๋อเอ่ยพลางยื่นขนมแป้งเหนียวไส้ถั่วที่ถืออยู่ในมือให้ลูกสะใภ้