ตอนที่ 122 เป็นเพื่อนที่ดีที่ชอบมากจริงๆ~

“พ่อ บอกพี่สาวจ้าวตี้แล้วก็พวกพี่ชายหรือยังว่าพอกลับมาฉันจะไปหาพวกเขาเล่นด้วยน่ะ?”

ระหว่างทางกลับบ้านฝูเป่าถามพ่อด้วยรอยยิ้มตาหยี

เจียงซู่เข็นจักรยาน หันกลับไปมองฝูเป่าที่นั่งอยู่บนเบาะหลังจักรยานยิ้มแป้นเหมือนซาลาเปาน้อยแล้วรู้สึกละอายใจเล็กน้อย

“บอกแล้ว บอกแล้ว”

ฝูเป่าจึงวางใจ

เธอกำลังห่วงหาอยากจะไปเล่นสเก็ตน้ำแข็งกับพี่สาวจ้าวตี้พี่สาวพ่านตี้อยู่นี่นา~

ตอนถึงบ้านก็เกือบจะบ่ายแล้ว

ท้องของฝูเป่าร้องโครกครากไม่หยุด

ยังดีที่หลี่กุ้ยฮวาทำกับข้าวรออยู่ที่บ้านเรียบร้อย พอพวกหวังซิ่วเอ๋อกลับมาถึงก็ได้กินข้าวอุ่น ๆ ทันที

“บ้านตาเขยปู่ดีไหมจ๊ะ?”