ตอนที่ 120 ฝูเป่าฉี่รดเตียงเตาแล้ว

ปกติแล้วแม้แต่งานใช้แรงยังทำสามวันหยุดสองวัน งานประณีตอย่างการสานตะกร้าแบบนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย

“ลูกสาวแต่งออกก็เหมือนน้ำสาดออก หลี่กุ้ยฮวา เธอคงไม่ได้ลืมไปแล้วนะว่าตัวเองแซ่อะไร!”

หยางอวี้เหมยร้อนใจขึ้นมา

“อวี้เหมย เธอพูดอะไรน่ะ!”

มารดาตระกูลหลี่ได้ยินลูกสะใภ้เริ่มพูดจาเหลวไหลก็รีบเอ่ยห้ามทัพ

หยางอวี้เหมยกลับไม่ยอมเลิกรา “แม่ อย่าเอาแต่ว่าฉันสิ ถึงฉันหยางอวี้เหมยจะเป็นคนนอกแซ่ แต่ฉันก็คลอดหลานชายคนโตให้บ้านแม่ถึงสองคน ฉันมีคุณงามความชอบนะ!”

“แม่ดูสิว่าหลี่กุ้ยฮวาพูดจาแบบไหนออกมา! แม้แต่พี่ชายแท้ ๆ ยังไม่คิดจะช่วยเหลือ เธอเห็นบ้านเดิมฝ่ายหญิงเป็นอะไรกัน?”

“แม่ก็ไม่ต้องคอยปกป้องเธอหรอก ฉันจะคอยดูว่าหลังจากล่วงลับไปหนึ่งร้อยปีใครจะทุบอ่างเซ่นศพให้แม่ แม่จะหวังพึ่งลูกชายหรือจะหวังพึ่งลูกสาว!”