ตอนที่ 117 ปมค้างคาใจของน้าสะใภ้สาม

“อ้าว คุณดูสิ! นั่นครอบครัวซิ่วเอ๋อใช่ไหม?”

ตรงทางเข้าหมู่บ้านหุบเขาตระกูลหวังมีคนยืนชะเง้อคอมองออกไปยังถนนสายเล็กนอกทางเข้าหมู่บ้านอยู่สองสามคน

หวังซิ่วเอ๋อมองเห็นแต่ไกลก็จำได้ทันทีว่านั่นคือพี่สอง พี่สาม และน้องชายของตัวเอง

“ไอ้หยา พี่! พี่ชายฉันเอง!”

หวังซิ่วเอ๋อชี้ไปยังเหล่าพี่น้องที่อยู่ไกล ๆ อย่างดีอกดีใจพลางยิ้มหัวเราะ

หวังซิ่วเอ๋อกับพ่อเฒ่าเจียงแทบจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งตรงไป ทำเอาเจียงซู่ที่ตามหลังมาร้องตะโกนลั่น

“วิ่งช้า ๆ หน่อย! ช้า ๆ หน่อย!”

“ซิ่วเอ๋อ เหล่าเอ้อร์ ในที่สุดพวกเธอก็มาถึงจนได้ เดินทางมาเหนื่อยแย่เลยใช่ไหม?”

น้าชายคนที่สองและน้าชายคนที่สามตระกูลหวังต่างก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งมารับน้องสาวกับน้องเขยเช่นกัน

หลายวันก่อนน้าชายคนที่สามตระกูลหวังมาช่วยเจียงถู่กับเจียงซู่สร้างบ้านหลังใหม่ ตอนจะกลับบ้านหวังซิ่วเอ๋อก็บอกว่ารอพ้นปีใหม่แล้วจะกลับบ้านมาเยี่ยมพี่ชายพี่สะใภ้ทุกคนอย่างแน่นอน