กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“คุณลุงใหญ่ ขาของคุณลุงรู้สึกดีขึ้นบ้างไหมคะ”
ฝูเป่าเงยหน้ากลมเหมือนซาลาเปายิ้มให้เขา
เจียงซานได้สติกลับคืนมา เขาสัมผัสได้จริง ๆ ว่ายามที่ฝูเป่านวดขาให้ กระแสความอบอุ่นสายนั้นได้ไหลเวียนไปทั่วท่อนล่างของตนเอง
ความรู้สึกนี้มหัศจรรย์มาก ทำให้เจียงซานรู้สึกอย่างชัดเจนจริง ๆ ว่าตนไม่ได้เป็นคนพิการ
ขาทั้งสองข้างของเขายังมีความรู้สึกอยู่
“ดีขึ้นมากแล้ว ขอบใจนะฝูเป่า”
เจียงซานดึงฝูเป่าลุกขึ้นพลางยิ้มให้เธอ
“งั้นคราวหน้าหนูจะนวดให้คุณลุงใหญ่อีกนะคะ!”
ฝูเป่าได้รับคำชมก็ดีใจ กระโดดโลดเต้นอย่างหึ ๆ
อันที่จริงเจียงซานฟื้นตัวได้ดีมากแล้ว พอนั่งบนรถเข็นก็สามารถลองยกขาเองได้