เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตอนนั้นจ้าวเหม่ยลี่เห็นลูกสาวทั้งสองคนท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ ก็เริ่มสงสัย ประกอบกับหลี่ฝูกุ้ยบอกว่าเป็นพี่น้องสองคนจ้าวตี้แอบขโมยกิน จ้าวเหม่ยลี่จึงยิ่งปักใจเชื่อ ซ้ำยังลงมือทุบตีจ้าวตี้กับพ่านตี้ไปคนละยกใหญ่อย่างโหดเหี้ยม
จนกระทั่งผ่านไปไม่นานหลี่ฝูกุ้ยก็อาเจียนและท้องร่วงปวดท้องขึ้นมา จ้าวเหม่ยลี่ถึงได้ทิ้งลูกสาวทั้งสองไว้แล้วรีบร้อนพาหลี่ฝูกุ้ยมาหาคนตาบอดหลินเพื่อตรวจรักษา
เมื่อได้ยินหลี่ฝูกุ้ยยอมรับเองว่าแอบขโมยกินเนื้อ จ้าวเหม่ยลี่ก็มีสีหน้าปวดใจ
“ลูกชาย นั่นมันเนื้อดิบจะกินได้ยังไงกัน นายอยากกินเนื้อทำไมไม่บอกแม่ล่ะ แม่ทำให้กินเอง!”
“อ้วก! ฮือ ๆ ๆ ฉันปวดท้อง!”
หลี่ฝูกุ้ยทั้งอาเจียนทั้งกุมท้องจะไปส้วมหลุมให้ได้
หลังจากวุ่นวายไปยกใหญ่ คุณหลินก็ลูบเคราอย่างสงบพลางเขียนใบสั่งยาหนึ่งใบส่งให้จ้าวเหม่ยลี่
“ไปจัดยาที่ตำบลก็พอ”
“ที่นี่ของคุณไม่มีสมุนไพรเหรอ”