กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะที่ฝูเป่าตื่นขึ้นมา ก็ถึงบ้านแล้ว
เด็กสาวขยี้ตาเหมือนยังคงฝันไปเถอะอยู่
“แม่ พวกเราไม่ได้กำลังนั่งรถอยู่เหรอ”
“ลงรถตั้งนานแล้ว เธอไม่ตื่นเสียที พ่อแกคนนี้เลยต้องเหนื่อยแทบแย่แบกเธอกลับมาเนี่ย!”
เจียงซู่ยืนอยู่ตรงประตูห้องพลางทุบแขนตัวเองด้วยสีหน้าตัดพ้อ
ลูกสาวเขาเริ่มจะอ้วนขึ้นมานิดหน่อยแล้วจริง ๆ ด้วยสิ...
อุ้มกลับมาจากตำบล พอถึงบ้านแขนยังเมื่อยล้าจนไม่หายดีเลย!
ฝูเป่ายิ้มแห้ง ๆ ด้วยความเก้อเขิน แล้วจะลงมาจากบนเตียงเตาดิน
หลังจากหลับมาตลอดทาง ยัยหนูน้อยตอนนี้ก็มีจิตวิญญาณกระปรี้กระเปร่าและเปี่ยมล้นไปด้วยพลัง
“แม่ ฉันเอาลูกอมไปให้พวกพี่ชายกินได้ไหม”