กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฝูเป่าพาพ่อวิ่งเหยาะ ๆ ไปตลอดทาง
สำหรับฝูเป่าแล้วนั่นคือการวิ่ง แต่สำหรับเจียงซู่นี่เป็นเพียงการก้าวเดินช้า ๆ อย่างไม่รีบร้อน
เจียงซู่ถูกลูกสาวจูงมือ พอเห็นท่าทางร้อนรนกระวนกระวายของลูกสาว เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
ฝูเป่าเริ่มโมโหแล้ว ก็แค่ขายาวกว่าไม่ใช่เหรอ!
รอให้เธอเติบโตขึ้นก่อนเถอะ เธอจะต้องตัวสูงขึ้นอย่างแน่นอน!
“พ่ออุ้มหนูหน่อย!”
ฝูเป่าที่ถูกพ่อหัวเราะเยาะไม่ยอมเดินเองอีกต่อไป เธอคว้ากางเกงของพ่อแล้วเตรียมจะปีนขึ้นไปทันที
เจียงซู่ทำได้เพียงย่อตัวลง แล้วยกฝูเป่าขึ้นไปขี่บนคอของตัวเอง
“จะไปไหนกันล่ะ”
“กลับบ้าน!”