กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หวังซิ่วเอ๋อกับโจวหลานต้องไปขายไข่ไก่ ตะกร้าและตะกร้าสานที่ตำบล จึงต้องออกจากบ้านแต่เช้าตรู่
แม้ไปตำบลจะไม่ไกล ทว่าคนสองคนเข็นรถที่เต็มไปด้วยตะกร้าจากการถักสานกิ่งไม้ไปตำบลก็ไม่ใช่เรื่องง่ายดายเช่นกัน
“ถ้าพวกฉันกลับมาช้า กุ้ยฮวาพวกเธอสองคนคงต้องเหนื่อยหน่อยนะ ทำกับข้าวเสร็จแล้วก็ให้คนพวกนั้นมากินข้าวที่บ้านเถอะ”
หวังซิ่วเอ๋อกำชับ
เธอไปตำบลกับโจวหลาน กลัวว่าคนทางบ้านจะไม่พอจนยุ่งกันไม่หวาดไม่ไหว
“วางใจเถอะแม่ ที่บ้านมีพวกเราอยู่!”
หลี่กุ้ยฮวายิ้มพลางกล่าว
แม่สามีกำชับแล้วว่า เที่ยงวันให้ใช้มันฝรั่งเคี่ยวเนื้อ แล้วหยิบวุ้นเส้นมันเทศใส่ลงไปเยอะหน่อย
“ย่า ฉันไปด้วย!”