กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“น้าชายคนที่สามของพวกเขายอมตกลงแล้วเหรอ”
พ่อเฒ่าเจียงเอ่ยถาม
หวังซิ่วเอ๋อปรายตามองเขาแวบหนึ่ง ไม่ส่งเสียงตอบ
เจียงซู่พูดพลางยิ้มแย้ม “น้าชายคนที่สามของฉันรักพวกเราสามคนพี่น้องที่สุด เมื่อวานพอพวกเราไปบอกเรื่องสร้างบ้าน น้าชายคนที่สามก็พูดทันทีตอนนั้นเลยว่าจะมาช่วยพวกเรา!”
“พวกแกต้องนึกถึงความดีของน้าพวกแกไว้ ภายหน้าต้องกตัญญูต่อเขา!”
พ่อเฒ่าเจียงจึงพูดกับลูกชายทั้งสามคน
หลังจากกินข้าวเสร็จ
หวังซิ่วเอ๋อก็พูดกับเจียงถู่ว่า “เหล่าเอ้อร์ พรุ่งนี้แกจัดเก็บที่นอนไปนอนในห้องฉัน ฉันจะไปนอนเตียงเตาเดียวกับภรรยาและเด็กแก น้าชายคนที่สามพวกแกมาแล้วก็พักที่ห้องโถงกลางบ้าน พวกผู้ชายอย่างพวกแกก็นอนเบียด ๆ กันหน่อย”
ตระกูลเหล่าเจียงไม่มีห้องว่างเหลืออยู่แล้ว
พรุ่งนี้รอน้าชายคนที่สามตระกูลหวังมาแล้วคงต้องพักอยู่ที่บ้านสักระยะ