เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่สองพี่น้องเจียงถู่กับเจียงซู่นั่งบนรถแทรกเตอร์ที่บรรทุกอิฐเขียวมาเต็มคันกลับเข้าหมู่บ้าน แทบทุกคนในหมู่บ้านต่างก็พากันออกมาดู
พวกไอ้หนุ่มรุ่นกระทงวิ่งไล่กวดตามหลังรถแทรกเตอร์โดยไม่นึกรำคาญกลิ่นควันสำลักแม้แต่น้อย
สายตาที่คนในหมู่บ้านมองไปยังสองพี่น้องตระกูลเจียงมีทั้งอิจฉา ทั้งตกตะลึง และย่อมมีความริษยาปะปนอยู่ด้วย
“ตระกูลเจียงไปร่ำรวยอะไรมาเนี่ย พอบอกจะสร้างบ้านก็สร้างเลย ในหมู่บ้านเราคงมีแค่บ้านเดียวแล้วมั้ง”
ในกลุ่มคนไม่รู้ว่าใครเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงกระแนะกระแหนประโยคหนึ่ง
“ทำไมล่ะ ตาร้อนขึ้นมาเหรอ”
หวังเหม่ยลี่ภรรยาของจ้าวเจี้ยนกั๋วเองก็ยืนดูเรื่องสนุกอยู่บนถนน ได้ยินคำนี้เข้าก็อดไม่ได้ที่จะสวนกลับไป
“โอ้ อ้ายหงเนียงพูดจาเข้าสิ อิฐตั้งเยอะขนาดนี้ คนในหมู่บ้านใครเห็นแล้วไม่ตาร้อนบ้างล่ะ”
คนที่พูดชื่อเถียนเสี่ยวเจวียน ทั้งสองคนกับหวังเหม่ยลี่ไม่ลงรอยกันมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว