กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“แม่ ที่นี่แหละ! พวกเราสร้างบ้านตรงนี้ดีไหมจ๊ะ!”
ฝูเป่าถูกพ่ออุ้มกลับมายังเนินดินเตี้ย ๆ ที่เพิ่งมาถึงเมื่อครู่
ฝนหยุดตกแล้ว ในอากาศยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นไอดิน
เสี่ยวไป๋เลื้อยลงมาจากข้อมือของฝูเป่าแล้วมุดเข้าไปในกองหญ้าอย่างรวดเร็ว
มันเองก็รู้สึกว่าที่นี่สบายมาก พอมาถึงตรงนี้ก็ราวกับทั่วทั้งร่างถูกเติมเต็มด้วยพละกำลังสายหนึ่ง
“ทำไมฝูเป่าถึงชอบที่นี่ขนาดนี้นะ”
เจียงซานอดไม่ได้ที่จะหัวเราะถามขึ้น
“แม่ พวกเราสร้างบ้านหลังใหม่ตรงนี้เถอะนะ ดีไหมจ๊ะ”
แต่ไหนแต่ไรมาฝูเป่าไม่เคยกอดขาโจวหลานออดอ้อนแบบนี้มาก่อนเลย
ตั้งแต่เล็กจนโตนี่เป็นครั้งแรกจริง ๆ ที่ฝูเป่าอยากให้พ่อแม่ทำเรื่องเรื่องหนึ่งถึงเพียงนี้