ตอนที่ 32 โจวหลานจะกลับเมืองเอกมณฑล

ฝูเป่าจับเสี่ยวไป๋พันรอบข้อมืออย่างดีใจ จากนั้นจึงกอดเจ้ากระต่ายสีเทาตัวน้อยที่จับได้วิ่งไปหาพวกท่าน

“คุณปู่!”

“คุณพ่อ!”

“ฝูเป่าจับกระต่ายได้แล้วค่า!”

ฝูเป่าวิ่งโซซัดโซเซมาทางนี้ เจียงเหล่าเอ้อร์กลัวหลานสาวจะหกล้ม จึงรีบโยนจอบทิ้งแล้ววิ่งไปรับ

พอเข้าไปใกล้ถึงได้เห็นว่าในอ้อมอกของฝูเป่ายังกอดกระต่ายสีเทาไว้ตัวหนึ่งแน่นจริง ๆ!

“นี่ฝูเป่าจับได้เหรอ?!”

เจียงเหล่าเอ้อร์เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง

ในหมู่บ้านการจับกระต่ายป่าได้ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายดายอะไรกันเช่นกัน

ท่านหลายคนก็ใช่ว่าจะจับกระต่ายที่เจ้าเล่ห์ได้เสมอไป