ตอนที่ 29 พี่ชายทั้งหลายไปเข้าเรียนกันหมดแล้ว

ขณะที่หวังซิ่วเอ๋อเดินเข้ามา ฝูเป่ากำลังโก่งก้นซุกหัวไว้ในหมอนนอนขี้เซาอยู่พอดี

“พวกพี่ชายนายตื่นกันตั้งนานแล้ว นี่ยังไม่ยอมลุกอีก ไม่อายบ้างหรือไง”

โจวหลานถือเสื้อผ้าพลางรู้สึกทั้งโมโหทั้งขำ

“ฉันใส่ให้ฝูเป่าเองเถอะ”

หวังซิ่วเอ๋อรับเสื้อผ้ามาจากมือของโจวหลาน ยิ้มแป้นจับขาน้อย ๆ อวบอ้วนทั้งสองข้างของฝูเป่าลากเข้ามาหาตัวเอง

“ฝูเป่าเหนื่อยจังเลย ขอนอนต่ออีกนิดนึงนะ”

เสี่ยวฝูเป่าไม่อยากลุก จึงแกล้งงอแงคลานไปข้างหน้าอีกสองที ทว่าโชคร้ายที่ถูกย่าจับขาน้อย ๆ ไว้จนไปไหนไม่ได้