ตอนที่ 21 ที่ตีก็คือพวกปากเสีย!

ช่วงเวลาล้างชาม

หวังซิ่วเอ๋อตั้งใจรั้งตัวโจวหลานลูกสะใภ้สามไว้ช่วยงานตน

“อาหลาน แม่มีเรื่องอยากจะปรึกษาเธอน่ะ”

พอเห็นลูกสะใภ้อีกสองคนออกไปแล้ว หวังซิ่วเอ๋อจึงเอ่ยเสียงเบาด้วยสีหน้าลังเลใจ

โจวหลานไม่ค่อยได้เห็นสีหน้าแบบนี้บนใบหน้าของแม่สามีตนเองนัก จึงพลอยมีสีหน้าจริงจังขึ้นมา

“เรื่องอะไรกันเหรอคะ แม่”

หวังซิ่วเอ๋อเช็ดมือที่เปียกชุ่มกับผ้ากันเปื้อนอยู่สองสามที แล้วยังชะโงกหน้ามองไปทางทิศที่ลูกสะใภ้สองคนอยู่นอกบ้านอีกแวบหนึ่ง

จากนั้นถึงได้ควักเอาแหวนทองหัวแม่มือวงที่ฝูเป่าเก็บได้ตอนที่พวกเด็ก ๆ ขึ้นเขาไปเมื่อช่วงบ่ายออกมาจากกระเป๋าเสื้ออย่างระมัดระวัง

“นี่คือ...”

โจวหลานมีความอ่อนไหวต่อสิ่งของพวกนี้มากเป็นพิเศษเพราะชาติกำเนิดมีมลทิน