กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้เพราะมีนักเรียนที่ยอมเดินไกลขึ้นอีกไม่กี่ก้าวเพื่อมาซื้อไข่ต้มน้ำชาที่ร้านของเธอ เธอจึงกลายเป็นคู่แข่งที่โจวเต๋อกุ้ยมองว่าต้องกำจัดให้สิ้นซาก
แผงลอยเพียงแห่งเดียวที่ใช้หาเลี้ยงชีพของเธอ ถูกคนเตะคว่ำต่อหน้าธารกำนัล
และคนที่เตะเธอ ก็คือน้องเขยของผู้อำนวยการโรงเรียน
ผู้คนที่มุงดูทำได้เพียงมอง ไม่มีใครก้าวออกไปข้างหน้า ไม่มีใครพูดแทนเธอสักคำ
ทุกคนต่างมีข้อกังวล ต่างก็กลัวจะโดดเด่นขึ้นมา และคิดกันว่า “อย่างไรก็ไม่ใช่เรื่องของฉัน”
แต่จางอี้ฝานไม่กลัว
เขารู้ชัดเจนว่า วันนี้ถ้าคุณไม่พูดแทนคนอื่น พรุ่งนี้ก็จะไม่มีใครพูดแทนคุณ
เขาไม่ได้พุ่งเข้าไปเผชิญหน้ากับโจวเต๋อกุ้ยโดยตรง