กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หรงหรง”
หลินหว่านชิงเอ่ยขึ้นได้จังหวะ เธอยื่นมือไปดึงแขนเสื้อของจ้าวหรงเบา ๆ ก่อนหันไปทางจางอี้ฝาน แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนปนผิดหวัง
“ถึงหรงหรงจะพูดตรงเกินไปหน่อย แต่ก็ทำเพื่อพวกนาย จางอี้ฝาน ผลการเรียนของนายไม่เลวก็จริง แต่ครอบครัวนายมีฐานะไม่ดี นั่นเป็นความจริง ในเมื่อฐานะทางบ้านไม่ดี นายก็ยิ่งต้องมีความมุ่งมั่น อย่าคอยต่อต้านคนรวยอยู่ตลอด ตอนเที่ยงนายมีเรื่องกับเผิงข่ายเฟย แถมยังพูดแบบนั้นอีก มันทำให้นายดูเหมือนต่อต้านคนรวยมากขึ้น คนเราต้องยืนหยัดอยู่บนพื้น อย่าคิดแต่จะรอให้โชคลาภตกลงมาจากฟ้า และยิ่งไม่ควรฟังคนอื่นพูดอะไรแล้วเฮตามไปหมด”
หลังหลินหว่านชิงพูดจบ บรรดานักเรียนชายหลายคนที่ยังมีใจให้เธอต่างพยักหน้าเห็นด้วย