กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 ไจ๋จวงหยาง: กระบี่เดียวก็เกินพอ (ตอนที่สาม)
ทันทีที่ไจ๋เสวียอี้ก้าวเข้ามาในห้อง บนใบหน้าก็ฉายแววตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่
“อาจวงหยางครับ! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ!!”
เขารีบสาวเท้าเดินไปหยุดตรงหน้าไจ๋จวงหยางแล้วค้อมกายคารวะอย่างนอบน้อม ดวงตาเปี่ยมไปด้วยความเคารพยำเกรง
“พอผมได้ยินข่าวว่าอาเดินทางมา ผมก็รีบทิ้งภารกิจดันเจี้ยนวิ่งมาหาทันทีเลยครับ อาจวงหยางครับ ได้เจออาผมดีใจมากเลย เมื่อก่อนผมอยากจะไปขอคำชี้แนะที่บ้านอาตั้งหลายครั้งแล้ว”
“แต่พ่อบอกว่าอางานยุ่งมาก ผมเลยไม่กล้าไปรบกวนครับ”
ไจ๋จวงหยางยิ้มบาง ๆ
“เสวียอี้ ครอบครัวเราสองบ้านคนกันเอง ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก”
ไจ๋เสวียอี้ตื่นเต้นจนหน้าแดงระเรื่อ