เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 ถ่ายทอดสดคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ทะลวงชีพจรเหรินตู!
[อันจื่อ! ฉันโคตรจะหมดคำพูดเลยโว้ย!] โจวหย่วนสบถด่ากราดอยู่ในกล่องแชท
[ไอ้ผู้อำนวยการเฮงซวยนั่น ก่อนหน้านี้ยังพูดเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะดึงตัวนายกลับ คืนความบริสุทธิ์ให้ คืนสถานภาพนักเรียนให้! แต่พอได้หลินจิ้งมาปุ๊บ แม่งทิ้งยางอายไปหมดเลย!]
[แล้วอาจารย์หลี่อีกคน! เมื่อวานยังมากำชับฉันอยู่เลยว่าต้องบอกเฉินอันให้ดีนะว่าโรงเรียนให้ความสำคัญกับเขามากแค่ไหน ต้องตามตัวเขากลับมาให้ได้นะ...]
[ถุย! หน้าตาก็สวยแท้ ๆ ทำไมถึงได้หน้าไหว้หลังหลอกขนาดนี้วะ?!]
เฉินอันเดินกลับเข้ามาในห้องพัก ตัดขาดจากเสียงอึกทึกครึกโครมชั้นล่าง อ่านข้อความของโจวหย่วนแล้วหลุดยิ้มบาง ๆ
[ฉันไม่ได้คิดจะกลับไปตั้งแต่แรกแล้ว ช่างมันเถอะ] เขามองดูวิชาตัวเบาสามเล่มกับอุปกรณ์ธรรมดาและอุปกรณ์ระดับเงินอีกจำนวนหนึ่งที่นอนอยู่ในกระเป๋าสัมภาระ ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไป