กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 ความตื่นตะลึงและเดือดดาลของอวิ๋นจงเฮ่อ! เฉินอันสองคนเหรอ?
แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว
เฉินอันเปรียบเสมือนอสรพิษร้ายที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืด โฉบลอบกัดเข้าจุดตายในทีเดียวแล้วหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
ฆ่าหมดหนึ่งกลุ่ม ก็รีบย้ายตำแหน่งทันที
ฆ่าหมดอีกกลุ่ม ก็ย้ายตำแหน่งอีก
ไม่เคยปะทะยืดเยื้อ ไม่เคยเข้าไปแลกตรง ๆ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
บรรยากาศในช่องแชทพรรคหอเมฆาเหินเริ่มแปลกประหลาดและชวนขนลุกขึ้นมาแล้ว
[ทีมพวกเรา... เหมือนคนจะหายไปหลายสิบคนแล้วนะ เชี่ย! โดนฆ่าหมดเลยเหรอ?]
[ทีมฉันก็เหมือนกัน จู่ ๆ ก็ติดต่อไม่ได้กันหมดเลย!]