กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 คำเตือนจากหอเมฆาเหิน
ทั้งสองคนหันขวับมาจ้องเฉินอันพร้อมกัน แววตาพลันลุกโชนด้วยความตื่นเต้น
เฉินอันปรับสายตาให้ชินกับฉากรอบตัว พอได้ยินคำพูดของทั้งสองคนก็พยักหน้ารับเบา ๆ
เขามองไปยังรถคุ้มภัยสองคันบนถนนหลวง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ถ้าพวกนายยอมแพ้แล้ว รถคุ้มภัยสองคันข้างหน้านั่นยกให้ฉันจัดการคนเดียว ไม่มีปัญหาใช่ไหม?”
“ไม่มี ๆ! ไม่มีปัญหาแน่นอน!”
ทั้งสองคนรีบโบกมือพัลวัน ตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
ยิ่งหนิงซีถึงกับหน้าแดงก่ำ ดวงตาเป็นประกายวาววับ “ท่านเทพเฉินอัน! ขอแอดเพื่อนหน่อยได้ไหมคะ? ฉันเป็นนักเรียนโรงเรียนมัธยมแปด ชื่อหนิงซีค่ะ! ฉันปลื้มนายมากเลย!”
หลี่ชิงก็รีบเบียดเข้ามาขอด้วย “ท่านเทพ! แอดฉันด้วยคน! ฉันอยู่โรงเรียนมัธยมสิบเจ็ด!”