เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21 คำเชิญของซูหว่านและศึกตะลุมบอนระดับหมู่บ้าน
“เป็นไปไม่ได้!”
“ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!”
หวังกังแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา เสียงดังพอให้คนรอบข้างได้ยินกันถ้วนหน้า
“มันก็แค่ไอ้ขยะพรสวรรค์ระดับ E เท่านั้นแหละ! พวกเธอคิดว่ามันวิ่งเร็วมากเก่งมากจริง ๆ เหรอ? คิดว่าฉันไล่มันไม่ทันจริง ๆ เหรอ?”
เขาปรายตามองหลี่ชิวหนิงด้วยแววตาดูแคลน
“ถ้าฉันทุ่มสุดตัวไล่ตาม รับรองว่าตามทันและฆ่ามันได้แน่! แต่ไอ้เด็กนี่มันมีแก๊งเจ้าเล่ห์เพทุบายอยู่เบื้องหลัง! มันต้องจงใจล่อให้ฉันติดกับแน่ ๆ!”
หลี่ชิวหนิงหน้าแดงก่ำ อ้าปากทำท่าจะแก้ตัวอะไรบางอย่าง
แต่หวังกังไม่เปิดโอกาสให้เธอพูด ตวาดซ้ำลงไปอีก “เธอฝึกฝนมาตั้งกี่ปีแล้ว อยู่มาเสียชาติเกิดหรือไง? จะไปมีปีศาจฟ้าประทานขนาดนั้นได้ยังไง?!
ต่อให้เป็นอัจฉริยะสุดสะพรึงที่มีปัญญาหยั่งรู้ระดับ SS อย่างหลี่ชิงเสวียนในตอนนั้น ช่วงแรกก็ยังยากลำบากแสนสาหัส ต้องใช้เวลาถึงหนึ่งปีกว่าจะบัญญัติเคล็ดวิชาระดับหกขึ้นมาได้ แล้วค่อยทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดในก้าวเดียว