เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 ย่างก้าวท่องคลื่นขั้นที่สอง! ความเร็วพุ่งกระฉูด
เฉินเสวี่ยส่ายหัว สะบัดความคิดนั้นทิ้งไป
คนพรสวรรค์ระดับ E ที่เมื่อวานยังไปขุดแร่อยู่ในเหมือง วันนี้จะมาลุยเดี่ยวฆ่าราชาหมาป่าเนี่ยนะ?
แล้วอัจฉริยะระดับ A กับ B อย่างพวกเธอล่ะนับเป็นอะไร? ตัวตลกหรือไง?
“อย่ามัวเหม่อ เตรียมเปิดบอสได้แล้ว” จางจื้อหย่งเอ่ยเสียงขรึม “ทำตามแผนเมื่อกี้ เจ้าเหยียนตีหลัก เฉินเสวี่ยคอยหนุน หวังจื่อเย่กับซีเหยียนระวังตำแหน่งยืน ครูจะเป็นคนแทงก์ดาเมจเอง”
ทั้งห้าคนยืนอยู่หน้าปากถ้ำราชาหมาป่า สูดหายใจเข้าลึก
จางจื้อหย่งชักดาบยาวข้างเอวออกมา ตัวดาบเปล่งประกายสีเงินจาง ๆ มันคืออุปกรณ์ระดับเงินขั้นสองที่เขาทุ่มเงินซื้อมาตั้งแปดหมื่นหยวน
เขาหันมามองนักเรียนทั้งสี่คน “จำไว้ให้ดี การตั้งรับและปัดป้องคือหัวใจสำคัญ ถ้าปัดป้องได้ถูกจังหวะจะลดทอนความเสียหายไปได้มหาศาล ถ้าตั้งรับสำเร็จก็จะไม่เสียเลือดเลย แต่พละกำลังแขนพวกเธอยังต่ำเกินไป รับการโจมตีตรง ๆ ไม่ไหวหรอก เดี๋ยวครูจัดการเอง”