กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 ต่อไปก็ไม่ใช่คนโลกเดียวกันแล้ว
เฉินอันลืมตาขึ้น ฝาครอบกระจกของแคปซูลเกมค่อย ๆ เปิดออก
ความอ่อนล้าสายหนึ่งถาโถมเข้ามาทันที อดนอนอยู่ในเกมมาทั้งคืน ร่างกายก็ต้องเหนื่อยล้าเป็นธรรมดา
แต่ในขณะเดียวกัน ขุมพลังอันไม่เคยปรากฏมาก่อนก็กำลังไหลเวียนอยู่ทั่วร่าง
เขาลองกำหมัดดู
มีเรี่ยวแรงจริง ๆ
มีเรี่ยวแรงขึ้นมาจริง ๆ ด้วย
ตรงบริเวณตันเถียนอุ่นวาบราวกับพกเตาไฟขนาดเล็กไว้ข้างใน
“โลกในเกมกับโลกความจริงเชื่อมถึงกันจริง ๆ ด้วย!”
มุมปากของเฉินอันยกโค้งขึ้น ก่อนจะปีนออกมาจากแคปซูลเกม